Tuinieren of tuinbouw? Landbouw in de stad of in de rand van de stad?

Hier moeten we het even hebben over het verschil tussen stadstuinen en –moestuinen en stedelijke landbouw of groenteteelt.

We spreken van tuinieren wanneer we als doel vooropstellen om zelf te produceren, al dan niet met een sociaal doel bijvoorbeeld om de sociale cohesie en burgerlijke participatie te bevorderen, om een recreatieve ruimte te creëren en de stad ‘groener’ te maken.

Bij landbouw gaat het om het bewerken van een veld (cf. de etymologie van agricultuur: ‘ager’=veld en ‘cultuur’, afkomstig van het latijnse ‘colere’ = bewerken). Daarin zit dus tuinbouw (het kweken van groenten en fruit) maar ook graan en veeteelt. Daarom is het wellicht beter te spreken over ‘stadstuinieren’ ipv ‘stadslandbouw’, zeker als we het over het kweken van groenten hebben.

Een ander groot verschil tussen tuinieren en landbouw: het laatste dient om een inkomen te verwerven door de commercialisering van de producten.

Deze definities helpen om het doel van een project beter te begrijpen: sommigen willen er een inkomen uit genereren maar zijn nog niet bij dit doel aanbeland, anderen hebben dit doel helemaal niet voor ogen, omdat de oppervlakte te klein is of omdat ze iets anders beogen, zoals sensibilisering.

Wil men verkopen, dan duurt het toch enkele jaren alvorens de zaak rendabel is, zeker als men nieuwe teeltmethodes uitprobeert.

Volgens ons is het belangrijk om rekening te houden met de landbouw in de rand van de stad: de hoeveelheid volle grond is er veel groter, en zolang de afstand per fiets af te leggen is, kan de link tussen producent en consument behouden blijven.